Kederin 5 Günü (REVİZE) – 15.06.2025

 

1. Sahne - Kabullenemeyiş

(Oyundaki kız, Yaşam ve kaftan giyen kişi de Ölüm’dür. Kapalı ışıklar açılır, sahnede bir hasta yatağında yatmakta olan hasta bir kadın vardır. Kadın kanser olduğundan, saçları yoktur. Kısa bir süre sonra, teni bembeyaz uzun saçlı bir kız girer sahneye ve sahnenin kenarına, bacaklarını sahne dışına uzatarak oturur, en öndeki kişiye sorar.)

Yaşam:

-En öndeki (burada, eğer en öndeki kişi bir kadınsa abla, eğer bir adamsa abi  vb diyecek.) en öne oturmuşsun, Seni bu kadar önemli yapan nedir?

(En öndeki kişi, cevap verir. Kız cevap yeterli değilmişçesine iç çeker. Sonra, en arkadaki, yalnız oturan kişiye sorar)

Yaşam:

-(Aynı şekilde, abi veya abla vb.) Kendini toplumdan soyutlamışsın, Neden?

(En arkadaki kişi, yine cevap verir. Yeterli bir cevap olmadığı için iç çeker yine kız. Ortada oturan, siyah kaftan giyen adama sorar.)

Yaşam:

-Sen, ortadaki abi… Ortaya oturmuşsun, herkes için konuşur musun? İnsan hangi amaçla yaşar?

Ölüm:

-Ölmek.
(Kısa bir sessizlik olur, kız şaşırmış bir şekilde bakar, konuşur.)

Yaşam:

-Ölmek mi? Hayatın anlamı bundan mı ibarettir?

 

 

Ölüm:

-Bana mı soruyorsun? Yoksa içindeki cevabı yine sorguluyor musun? (Adam, Ayağa kalkar)

(Yaşam, yere bakar, sessiz kalır cevap veremez, adam sahneye çıkar Yaşam’a konuşur)

Ölüm:

-Mutsuzluğunun, sebebi nedir?

Yaşam:

-Bu çok saçma, yaşamdaki anlam, ölmekten fazlası olmalı.

Ölüm:

-Yaşamın anlamı, bu kadar önemli bir şey ise, seni ne üzüyor? Gülümsesene ya.

(Yaşam yine sessiz kalır. Ölüm konuşur.)

Ölüm:

-Anlat, seni dinliyorum.

Yaşam:

-Bir amaç gerçekten yok mu?

Ölüm:

-Çiçeklere can, bebeklere hayat verdin, şimdi niye somurtuyorsun?

Yaşam:

-Dayanamıyorum…

Ölüm:

-Bir gün ölecekleri gerçeğine mi?

(Sessizlik.)

 

Ölüm:

-Ölümün korkunç olduğunu düşünmüyorsun, değil mi?

Yaşam:

-(Ağlamaklı bir ses tonuyla) artık güzel olduğuna kendimi ikna edemiyorum ki, neden bunu yapmak zorundasın?

Ölüm:

-Ne anlamı kalırdı ki hayatın insanda onu kaybetme korkusu olmasa? Lütfen bir düşün.

(Sessizlik)

Ölüm:

Hatırlar mısın, bir adam vardı, piyangoyu kazanmıştı.

Yaşam:

-Hatırlıyorum.

Ölüm:

-Sonunda kendini vurdu, neydi ki sebebi?

Yaşam:

-Mutluluğu yanlış yerde aradı, bunu zaten tartıştık.

Ölüm:

-Hayır, her yeri aradı o adam Yaşam, bir sebep bulamadı yaşamak için sonunda. Mutluluğun elinde olmayan zenginlikte olduğunu-

(Yaşam, Ölüm’ün sözünü keser.)

-Hayır, lütfen kes artık… Tartıştık zaten, kaç kere tartıştık bu konuyu! Dinlemek istemiyorum, istemiyorum…

(Ölüm daha kısık sesle, tonunu indirerek devam eder)

Ölüm:

…düşündü, eline biraz para geçse mutlu olur sandı, olamadı.

(Meraklıca sorar ölüm kısa bir sessizlikten sonra.)